Capela de S. Ciríaco, em Genísio, Miranda do Douro (1261)
Para visitar a capela basta procurar o artesão “Tiu” Tibério, que mora ali perto e que guarda a chave. Também é uma boa oportunidade para visitar a sua forja e comprar uma das suas navalhas, que têm muita qualidade. Eu já lhe comprei várias.
Mostrar mensagens com a etiqueta Genísio. Mostrar todas as mensagens
Mostrar mensagens com a etiqueta Genísio. Mostrar todas as mensagens
8 de março de 2012
5 de agosto de 2010
Capela - Genísio
Pormenor da porta de uma capela, em Genísio.
La Lhienda de la Boubielha
Cierto die, hai muitos anhos,
Las pessonas de Zenízio, bírun un
Páixaro mui guapo que tenie un
Cuculho na cabeça.
Esse páixaro era la Boubielha.
Confundindo-lo cun Nuossa Senhora,
Juntórun-se todos a la boç de l Regidor i na
Reberência a la Birge de la Coquelhuda
(Pus assi chamórun a l’abe), fúrun stendendo
Lhençoles i telas de lhino brancos, para que assi pousasse e benisse pa l’Eigreija, dezindo:
- Senhora de la Coquelhuda, pousai na branco!
Mas l’abe, por su beç, bolaba de arble para arble, até que de l’alto dun uolmo cantou:
- Bu, bu, bu! Bu, bu, BU! Bu, Bu!...
De boca abierta i delorosa, de zinolhos no chano, la giente de Zenízio respundie:
- Ah, Birge de la Coquelhuda, nun bos merecemos!
Chamai-nos burros i nós que l somos.
Desde para lantre, ls habitantes de l pobo de Zenízio passórun a ser coincidos
por boubielhos, nun gustando mesmo nadica de l nome.
Mas la lhienda tem muita fuórça!
Cousas de nuossos abós!
La Lhienda de la Boubielha
Cierto die, hai muitos anhos,
Las pessonas de Zenízio, bírun un
Páixaro mui guapo que tenie un
Cuculho na cabeça.
Esse páixaro era la Boubielha.
Confundindo-lo cun Nuossa Senhora,
Juntórun-se todos a la boç de l Regidor i na
Reberência a la Birge de la Coquelhuda
(Pus assi chamórun a l’abe), fúrun stendendo
Lhençoles i telas de lhino brancos, para que assi pousasse e benisse pa l’Eigreija, dezindo:
- Senhora de la Coquelhuda, pousai na branco!
Mas l’abe, por su beç, bolaba de arble para arble, até que de l’alto dun uolmo cantou:
- Bu, bu, bu! Bu, bu, BU! Bu, Bu!...
De boca abierta i delorosa, de zinolhos no chano, la giente de Zenízio respundie:
- Ah, Birge de la Coquelhuda, nun bos merecemos!
Chamai-nos burros i nós que l somos.
Desde para lantre, ls habitantes de l pobo de Zenízio passórun a ser coincidos
por boubielhos, nun gustando mesmo nadica de l nome.
Mas la lhienda tem muita fuórça!
Cousas de nuossos abós!
15 de setembro de 2009
24 de agosto de 2009
Um passeio em genísio

No dia 14, depois de ter atravessado um bom conjunto de aldeias do concelho de Miranda do Douro, fui terminar a tarde em Genísio. Era dia de festa, e, apesar de não chegar a tempo de assistir às cerimónias religiosas, ainda pude constatar a alegria das pessoas bem como a antiguidade e beleza da aldeia.
Juntei algumas das fotografias num pequeno vídeo com fundo musical, outras vou guardá-las para mais tarde ir colocando aqui no blogue, acompanhadas de algumas palavras sobre esta terra onde ainda tenho alguns amigos.
Subscrever:
Mensagens (Atom)


